en el diccionario PONS
I. cōnspectus1 <ūs> m (conspicio) akt.
1.
II. cōnspectus1 <ūs> m (conspicio) pass.
1.
3.
- conspectus
-
cōnspectus2
P. P. P. v. conspicio
Véase también
cōn-spiciō <spicere, spexī, spectum> (specio)
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | cōnspectus | cōnspectūs |
| Genitivo | cōnspectūs | cōnspectuum |
| Dativo | cōnspectuī | cōnspectibus |
| Acusativo | cōnspectum | cōnspectūs |
| Ablativo | cōnspectū | cōnspectibus |