en el diccionario PONS
rēgulus <ī> m Demin. v. rex
Véase también
I. rēx <rēgis> m (rego) SUBST
1.
5. im Pl
6. im Pl
a.
7. poet; nachkl. übtr
8.
9. (seit der Republik)
-
- Opferkönig, -priester [ sacrorum, sacrificiorum, sacrific(ul)us; Nemorensis Opferpriester der Diana v. Aricia ]
11. poet
-
- Patron, Beschützer, bes. der Schmarotzer
II. rēx <rēgis> m (rego) ADJ
Rēgulus <ī> m cogn. in der gens Atilia
| Caso | Singular |
|---|---|
| Nominativo | Rēgulus |
| Genitivo | Rēgulī |
| Dativo | Rēgulō |
| Acusativo | Rēgulum |
| Ablativo | Rēgulō |
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | rēgulus | rēgulī |
| Genitivo | rēgulī | rēgulōrum |
| Dativo | rēgulō | rēgulīs |
| Acusativo | rēgulum | rēgulōs |
| Ablativo | rēgulō | rēgulīs |