en el diccionario PONS
plūs1 <plūris> nt
Véase también
multum2 ADV (multus) Pos.
1. (graduell)
2. (zeitl.)
multum1 <ī> nt (multus) Komp plūs, Superl plūrimum (Pos.)
plūs2
Véase también
multum2 ADV (multus) Pos.
1. (graduell)
2. (zeitl.)
multum1 <ī> nt (multus) Komp plūs, Superl plūrimum (Pos.)
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | plūs | plūrēs |
| Genitivo | plūris | plūrum |
| Dativo | plūrī | plūribus |
| Acusativo | plūrem | plūrēs |
| Ablativo | plūre | plūribus |