en el diccionario PONS
multum1 <ī> nt (multus) Komp plūs, Superl plūrimum (Pos.)
multum2 ADV (multus) Pos.
1. (graduell)
2. (zeitl.)
b.
- multum
-
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | multum | multa |
| Genitivo | multī | multōrum |
| Dativo | multō | multīs |
| Acusativo | multum | multa |
| Ablativo | multō | multīs |