en el diccionario PONS
documen <minis> nt Lucr.
→ documentum
Véase también
documentum <ī> nt
documentum <ī> nt (doceo)
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | documen | documinēs |
| Genitivo | documinis | documinum |
| Dativo | documinī | documinibus |
| Acusativo | documinem | documinēs |
| Ablativo | documine | documinibus |