en el diccionario PONS
dēfector <ōris> m (deficio) nachkl.
- defector
-
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | dēfector | dēfectorēs |
| Genitivo | dēfectōris | dēfectorum |
| Dativo | dēfectorī | dēfectoribus |
| Acusativo | dēfectorem | dēfectorēs |
| Ablativo | dēfectore | dēfectoribus |
Visita PONS.com como acostumbras, con seguimiento de anuncios y publicidad.
Encontrarás más detalles sobre el seguimiento en Protección de datos y en Configuración de privacidad.
Sin publicidad de terceros
Sin seguimiento de anuncios
Si ya disfrutas de una cuenta de usuario gratuita en PONS.com, suscríbete a PONS Pur aquí.
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | dēfector | dēfectorēs |
| Genitivo | dēfectōris | dēfectorum |
| Dativo | dēfectorī | dēfectoribus |
| Acusativo | dēfectorem | dēfectorēs |
| Ablativo | dēfectore | dēfectoribus |