en el diccionario PONS
contemptus1 <a, um> (Adv contemptim) (contemno)
contemptus2 <ūs> m (contemno)
1. akt.
- contemptus
-
2.
- contemptus pass.
-
- contemptui esse alci
-
- Gallis prae magnitudine corporum suorum brevitas nostra contemptui est (Caes.).
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | contemptus | contemptūs |
| Genitivo | contemptūs | contemptuum |
| Dativo | contemptuī | contemptibus |
| Acusativo | contemptum | contemptūs |
| Ablativo | contemptū | contemptibus |
No hay frases con ejemplos de uso disponibles
Prueba con otra entrada.