en el diccionario PONS
rīvulus <ī> m
Véase también
rīvus <ī> m
2. übtr poet; nachkl.
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | rīvulus | rīvulī |
| Genitivo | rīvulī | rīvulōrum |
| Dativo | rīvulō | rīvulīs |
| Acusativo | rīvulum | rīvulōs |
| Ablativo | rīvulō | rīvulīs |
Visita PONS.com como acostumbras, con seguimiento de anuncios y publicidad.
Encontrarás más detalles sobre el seguimiento en Protección de datos y en Configuración de privacidad.
Sin publicidad de terceros
Sin seguimiento de anuncios
Si ya disfrutas de una cuenta de usuario gratuita en PONS.com, suscríbete a PONS Pur aquí.
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | rīvulus | rīvulī |
| Genitivo | rīvulī | rīvulōrum |
| Dativo | rīvulō | rīvulīs |
| Acusativo | rīvulum | rīvulōs |
| Ablativo | rīvulō | rīvulīs |