en el diccionario PONS
fūnus <neris> nt
1.
7. (v. Personen)
- funus
-
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | fūnus | fūnerēs |
| Genitivo | fūneris | fūnerum |
| Dativo | fūnerī | fūneribus |
| Acusativo | fūnerem | fūnerēs |
| Ablativo | fūnere | fūneribus |
Visita PONS.com como acostumbras, con seguimiento de anuncios y publicidad.
Encontrarás más detalles sobre el seguimiento en Protección de datos y en Configuración de privacidad.
Sin publicidad de terceros
Sin seguimiento de anuncios
Si ya disfrutas de una cuenta de usuario gratuita en PONS.com, suscríbete a PONS Pur aquí.
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | fūnus | fūnerēs |
| Genitivo | fūneris | fūnerum |
| Dativo | fūnerī | fūneribus |
| Acusativo | fūnerem | fūnerēs |
| Ablativo | fūnere | fūneribus |