en el diccionario PONS
fīnītiō <ōnis> f (finio)
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | fīnītiō | fīnītiōnēs |
| Genitivo | fīnītiōnis | fīnītiōnum |
| Dativo | fīnītiōnī | fīnītiōnibus |
| Acusativo | fīnītiōnem | fīnītiōnēs |
| Ablativo | fīnītiōne | fīnītiōnibus |
Visita PONS.com como acostumbras, con seguimiento de anuncios y publicidad.
Encontrarás más detalles sobre el seguimiento en Protección de datos y en Configuración de privacidad.
Sin publicidad de terceros
Sin seguimiento de anuncios
Si ya disfrutas de una cuenta de usuario gratuita en PONS.com, suscríbete a PONS Pur aquí.
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | fīnītiō | fīnītiōnēs |
| Genitivo | fīnītiōnis | fīnītiōnum |
| Dativo | fīnītiōnī | fīnītiōnibus |
| Acusativo | fīnītiōnem | fīnītiōnēs |
| Ablativo | fīnītiōne | fīnītiōnibus |