en el diccionario PONS
effectus1 <ūs> m (efficio)
effectus2 <a, um>
P. Adj. zu efficio nachkl.
- effectus
-
Véase también
ef-ficiō <ficere, fēcī, fectum> (facio)
1.
3.
6.
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | effectus | effectūs |
| Genitivo | effectūs | effectuum |
| Dativo | effectuī | effectibus |
| Acusativo | effectum | effectūs |
| Ablativo | effectū | effectibus |