en el diccionario PONS
cingulum <ī> nt, cingula <ae> f (cingo) Ov.
2. poet; nachkl.
4. spätlat
| Caso | Singular |
|---|---|
| Nominativo | Cingulum |
| Genitivo | Cingulī |
| Dativo | Cingulō |
| Acusativo | Cingulum |
| Ablativo | Cingulō |
| Caso | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominativo | cingulum | cingula |
| Genitivo | cingulī | cingulōrum |
| Dativo | cingulō | cingulīs |
| Acusativo | cingulum | cingula |
| Ablativo | cingulō | cingulīs |
No hay frases con ejemplos de uso disponibles
Prueba con otra entrada.