en el diccionario PONS
I. ge·stat·ten* [gəˈʃtatn̩] V. trans.
1. gestatten elev. (erlauben):
2. gestatten elev. (möglich machen):
3. gestatten elev. (als Höflichkeitsformel):
II. ge·stat·ten* [gəˈʃtatn̩] V. intr. elev.
III. ge·stat·ten* [gəˈʃtatn̩] V. v. refl. elev.
1. gestatten (sich erlauben):
| ich | gestatte |
|---|---|
| du | gestattest |
| er/sie/es | gestattet |
| wir | gestatten |
| ihr | gestattet |
| sie | gestatten |
| ich | gestattete |
|---|---|
| du | gestattetest |
| er/sie/es | gestattete |
| wir | gestatteten |
| ihr | gestattetet |
| sie | gestatteten |
| ich | habe | gestattet |
|---|---|---|
| du | hast | gestattet |
| er/sie/es | hat | gestattet |
| wir | haben | gestattet |
| ihr | habt | gestattet |
| sie | haben | gestattet |
| ich | hatte | gestattet |
|---|---|---|
| du | hattest | gestattet |
| er/sie/es | hatte | gestattet |
| wir | hatten | gestattet |
| ihr | hattet | gestattet |
| sie | hatten | gestattet |